Ocena użytkowników: / 5
SłabyŚwietny 

Koniec świata ma oczywiście swoje plusy. Kolejny przewidziany jest na 21 grudnia 2012. Bo kilka już było, tzn. miało być. Pewnie nie tak wiele osób wie, że dzięki jednemu z końców świata mamy tzw. sylwestra. Dzięki rewelacyjnej wizji końca świata mamy też wiele filmów, w których Bruce Willis z nie mniej słynnymi kolegami ratują świat przed końcem świata.

Wiele religii i teorii naukowych ma swoje teorie na temat końca świata. Mnie np. przypadły do gustu te związane z dziwadełkiem lub czarną dziurą, które mają ewentualnie pochłonąć ziemię. Trzeba przyznać, że z artystycznego punktu widzenia to wizje naprawdę intrygujące. Uroku nie można też odmówić końcowi świata planowanemu na 31 grudnia 1999 (nie odbył się). Zgodnie z wizją Kasjopejan miał pojawić się wtedy kosmiczny krzyż z zaćmieniem Słońca. Fajna sprawa ale jak to się mówi, obiecanki-cacanki.

Przyznać też trzeba, że naukowe teorie wypadają przy tych religijnych (przynajmniej jeśli chodzi o nazwy) jakoś blado. O ile czarna dziura i dziwadełko jeszcze się bronią, o tyle wielki krach i wielki chłód mają w sobie coś nieprzyjemnie biurokratycznego. Dlatego dreszcz emocji wzbudzi u każdego miłośnika końca świata wizja muzułmańska, zgodnie z którą pioruny nie porażą tylko tych wybranych przez Boga. Wiele satysfakcji może dostarczyć chrześcijańska wizja końca świata. Mnóstwo tu fenomenalnych plastycznie plag głodu, epidemi, trzęsień ziemi, fałszywych proroków, aniołów, Szatana, itp. Złośliwi zarzucą tejże doktrynie asekuranctwo, bo nie ustalono jeszcze żadnej przybliżonej daty. Ale poza tym trudno się do czegoś przyczepić. Bladziutko natomiast wypada koniec w buddyzmie. Wszystko tu mdłe i rozmyte, ma się odbywać etapami, a i tego nikt nie jest pewien. Pełno tu niejasnej filozofii, za to ani pół smoka, czy upadłego anioła. Wcale nie dziwi, że miłośnicy końca swiata mogą w tym przypadku czuć się zażenowani i rozczarowani. Nie rozkłada na łopatki koniec świata w tradycji judaistycznej - ma być jakaś bitwa, a później niedobry wódz ma być stracony i wszystko ma wrócić do normy. Coś jak konflikt na linii Bond - Blofeld, czyli niby atrakcyjne ale już dobrze znane.

Może martwić trochę fakt, że jeśli w 2012 nic się nie stanie, to najbliżej stanie się dopiero w 2060 (Newton tak zaplanował). Ale to pół biedy, bo jak Newton blefował, to następna szansa jest podobno dopiero 2880, a i tu prawdopodobieństwo marne.

Co w tej sytuacji robić? Ja stawiam na cierpliwość i umiarkowany optymizm.

Odcinek 1. Nauczyciel - powołanie, czy zawód?
Odcinek 2. Syf
Odcinek 3. Nie ma jak szkoła
Odcinek 4. Pochwała lenistwa i nudy
Odcinek 5. Krótko o piciu i ogłupianiu
Odcinek 6. O mękach słuchania (niektórych)
Odcinek 7. Zalety porannego piwa (bezalkoholowego)
Odcinek 8. O zwycięskich porażkach
Odcinek 9. O piosenkach refleksyjno - okołopatriotycznych
Odcinek 10. Lato jeszcze trwa...

« poprzednia		następna »