Ocena użytkowników: / 6
SłabyŚwietny 

Czekała na księcia, nie wiedziała, że gdy się w końcu pojawi będzie już miał żonę.

Choć zawsze była niezwykle niezależna i ambitna, dziś nie potrafi powiedzieć „stop” i odejść. Ma nadzieję, że mimo wszystko im się uda.

Miłe złego początki

Daga, niewysoka, zgrabna szatynka, z dobrej rodziny. Studiuje zaocznie na poznańskim uniwersytecie. W tygodniu pracuje w niewielkiej firmie. Tam poznała Kamila, przystojnego trzydziestolatka. Zauważył, że mu się przygląda, zaprosił ją na kawę. Odmówiła, bo widziała, że nosi obrączkę. Kamila to nie zniechęciło, swoją propozycję ponawiał kilka razy. Po kilku miesiącach Daga dała się zaprosić do kawiarni. – Nie powinnam się zgodzić, wiem, ale chyba tak miało być. Bałam się w to angażować, od razu zapytałam o żonę. Powiedział, że od jakiegoś czasu im się nie układa – tłumaczy dziewczyna. I tak się zaczęło.

Potajemne spotkania

Spotykają się już ponad rok. Kamil nie chce nigdzie wychodzić. Boi się, że ktoś ich zauważy i żona się dowie. Znów. Kilka miesięcy wcześniej przeczytała smsa Dagi do niego, zadzwoniła do niej. Groziła, krzyczała, że ją znajdzie. Kamil posłusznie wrócił do żony. Dągę zapewniał wówczas, że ją kocha, że rozwiedzie się z żoną. Nie mówił tylko kiedy. – Wiem, że to dla niego trudna decyzja, poczekam aż wszystko sobie poukłada. Jestem cierpliwa. Choć moja cierpliwość ma swoje granice – wyjaśnia Daga. Znów się spotykają, on mówi żonie, że ma nocną zmianę. Nie mówi tylko, że w łóżku Dagmary.

Przyjacielska rada

W całą ta sytuacje uwikłany jest ktoś jeszcze – przyjaciółka Dagmary. Od początku wie o Kamilu. Słyszy to imię codziennie i codziennie coraz bardziej go nienawidzi. – Znamy się z Dagmarą od dziecka, nie mogę uwierzyć jak dała się omotać takiemu oszustowi. Codziennie muszę wysłuchiwać, jaki jest wspaniały, jaki czuły. Dagmara nie reaguje, gdy tłumacze jej, że on nigdy nie zostawi dla niej żony i dziecka. Przebywa jakby w innym świecie, chce widzieć tylko to, jaki Kamil jest idealny. Sama nie dopuszcza do siebie myśli, że rujnuje czyjś związek- mówi rozdrażniona. To małżeństwo od dawno jest tylko fikcją, są razem tylko ze względu na dziecko – kwituje Dagmara.

Dagmara i przyjaciele

Kiedy Daga spotyka się ze znajomymi zawsze jest sama, nikt nie wie o Kamilu. Na rodzinne imprezy też przychodzi sama, nie chce martwić swoich konserwatywnych rodziców. – Męczy mnie to ciągłe kłamanie, ale nie mogę prosić Kamila, aby z dnia na dzień podjął decyzję. Choć ciężko mi jest z tym, koleżanki zawsze przychodzą ze swoimi chłopakami a ja udaję, że jestem sama. Chciałabym normalnie pójść do kina, na spacer do parku trzymając się za ręce, mieć normalny związek. Są dni, kiedy marzę, aby to wszystko się skończyło, żeby nakryła nas jego żona. Wtedy musiałby podjąć konkretną decyzję - opowiada rozgoryczona.

Przyszłość

Przyszłość? Dziś Dagmara boi się o niej myśleć. Na razie liczy się dla niej tylko to, co jest tu i teraz i te dni, kiedy Kamil może do niej przyjechać. W piątek jedzie na dwa tygodnie w góry, będzie miała czas żeby przemyśleć sytuację, w której się znalazła. - Kocham go, chciałabym wziąć z nim ślub. Niestety moglibyśmy zawrzeć tylko związek cywilny. Ale czy on podejmie wreszcie decyzję? Nie chce być wciąż tą drugą. Boję się wywierać na nim jakiekolwiek naciski, bo wówczas mógłby mnie zostawić i moje marzenia prysną – kończy cicho Dagmara.

Agnieszka Szewczyk


Diety cud
House manager
O wyższości kobiet nad mężczyznami
Bombastik - sam plastik
Ku dorosłości
Moda na tasiemca
Nasza zima zła
Noworoczne kłamstewka
Naga prawda
Niewidzialna więź
Singielka

« poprzednia		następna »