Ocena użytkowników: / 5
SłabyŚwietny 

...gdy trzeba młodych zniechęcić do czytania. Pisał o tym w doskonałym felietonie mistrz Słonimski, wiedzieli o tym chociażby Gombrowicz, czy nieodżałowany Boy. Czasy są ciężkie, a konkurencja dla książki - niestety tylko pozornie - spora. Można dyskutować i typować winowajców opłakanego stanu czytelnictwa wśród młodzieży. My skupmy się na jednym z nich - szkole, która z doskonałym skutkiem zapobiega dobremu nawykowi czytania.

Pamiętam, że przez całego "Pana Tadeusza" przebrnąłem już po ukończeniu tzw. studiów wyższych, a studiowałem filologię polską. To jak - ktoś spyta - trafił na taki kierunek ktoś, kto nie zachwycał się wieszczem, skoro ten zachwyca! Ano trafił z obrzydzeniem do wieszcza. A obrzydzenie zaczęło się w podstawówce. Miałem ze trzynascie lat, kiedy mnie katowali opisami przyrody i "Litwo, ojczyzno moja". Ilekroć potem spojrzałem na tytuł "Pan Tadeusz" wszystko mi opadało. Do czasu. W końcu, kierowany dobrym przeczuciem, otworzyłem książkę i doznałem olśnienia. To przecież opis nieustającej imprezy! Wciąż jedzą, piją, odwiedzają się, opowiadają sobie stare historie, Tadeusz pobiera lekcje w łóżku Telimeny ale zdobytą wiedzą pragnie podzielić się z Zosią, za łby się biorą, a w tle Robak szykuje rewolucję. Samo życie. Wszystko napisane genialną polszczyzną - tak plastyczną i zmysłową, że człowiek czuje, że "takiej kawy jak w Polszcze nie ma w żadnym kraju".

Wieszcz to jeden z przykładów, które można mnożyć. Wciąż zastanawiam się, jaki pożytek z wciskania młodym ludziom tych wszystkich liryków lozańskich, sonetów do Laury, czy innych grobów Agamemnona. Że wielkie, z głębią, nieśmiertelne i w ogóle? Dobra. Kiedy ostatnio czytaliście "Romantyczność"? Znam odpowiedź.

To co - spytacie - z klasyków nic nie wyciśniemy? To bez wyjątku nudziarze? A gdzie tam! Spójrzcie na "Dekameron" Boccacia. Toż tam młode panny i tacyż młodzieńcy raczą się opwieściami o wesołych mnichach, których jedynym zajęciem jest obmyślanie sposobu na uwiedzenie kolejnej żony. A weźmy Fredrę. Niech licealiści sami sobie dotrą do arcydzielnej historii o księżniczce Pizdolonie - my możemy podrzucić im coś lżejszego ale równie dowcipnego autora "Ślubów panieńskich". Witkacym zajmują się jedynie jajogłowi, a uczniom sprzedaje się surrealistyczny manifest typu "Szewcy". Zapomina się, że Witkac, człowiek obdarzony wielkim poczuciem humoru, napisał traktat o higienie, goleniu, czy narkotykowych podróżach. Nie martwcie się, jak jeden z drugim przeczyta o peyotlu to kilkanaście razy się zastanowi zanim coś weźmie.

Niech czytają rzeczy modne, bo, przynajmniej niektórzy, czytają. Chcą omówić na lekcji Harry'ego Pottera - niech mają! Zachłysnęli się kodem Leonarda da Vinci, bo Dan Brown odkrył, że Jezus miał dziecko - niech się wygadają. Pewnie, zawsze się znajdą tacy, którzy uznają te książki za bezbożne i szkodliwe - szczęśliwie nikt rozsądny nie traktuje bajek serio. No może z wyjątkiem stróżów moralności, bo oni sprzedają swoje (kiepściutkiej jakości) bajki i cholernie boją się każdej konkurencji.

Jak to? Ma przyszłość narodu czytać literaturę klasy B i C? - zakrzyknie ktoś. To lepiej, żeby nic nie czytali? Jak naczytają się papki, sięgną w końcu po coś solidnego. a jak nawet zostaną przy kryminałach, to chociaż zdanie po polsku sklecić będą potrafili, na chwilę chociaż oderwą się od plazm, LCD, marketów i gazetę ze zrozumieniem przeczytają. A to dzisiaj w Polszcze umiejętność nieczęsta.

Tomek Staszczyk

Odcinek 1. Nauczyciel - powołanie, czy zawód?
Odcinek 2. Syf

« poprzednia		następna »