Ocena użytkowników: / 2
SłabyŚwietny 

Rozmawiałem ostatnio z kolegą, który ma 30-letni staż artystyczny i sceniczny. Kolega należy do grona tzw. legend rodzimej sceny rockowej. Nagrał w różnych konfiguracjach blisko 30 płyt ale ze swojego statusu zadowlony do końca nie jest. Jednym z powodów jest polityka, którą jedni uprawiają, a inni akceptują. Tymi, którzy ją uprawiają są organizatorzy imprez, chociażby muzycznych, natomiast biernymi potakiwaczami są wykonawcy. Nie dziwię się koledze, w dużej mierze dlatego, że poletko wykonawcze poznałem od strony wykonawcy.

Okazuje się bowiem, że dla wielu organizatorów różnego rodzaju imprez, praca, w szerokim pojęciu twórcza, jest pracą drugiej, trzeciej, czy innej odległej kategorii. Jeżeli ktoś organizuje piknik i zaplanuje atrakcje w postaci stoiska z kiełbaskami i piwem, karuzelę oraz strzelnicę, to ponosi z tego tytułu koszta, ewentualnie fizycznie pieniędzy nie wykładając, w jakiś sposób zapewnia przedsiębiorcy (spraszając określoną liczbę gości) zarobek. Taki organizator często wymyśla sobie oprawę muzyczną imprezy. I tu pojawia się dylemat. Organizator chciałby oczywiście, żeby zgromadzona publiczność posłuchała ciekawej propozycji na żywo ale nie kwapi się, żeby za tę pracę komuś zapłacić. Zgłasza się do amatorskich grup muzycznych, czy tanecznych, zrzeszonych w lokalnych domach kultury, które bardziej lub mniej chętnie na scenę wychodzą, zadowalając się honorarium złożonym z soku i pączka, względnie kiełbaski i piwa. Kolegę taka polityka wkurza, a ja go rozumiem.  

W wielu głowach, w kraju nad nad Wisłą wciąż pokutuje bowiem mit o artyście, który w licznych wolnych chwilach wychodzi na estradę, gra sobie i śpiewa, czy w inny sposób wygłupia się na scenie i po tej godzinie, czy półtorej beztroskiej zabawy i opowiadania zartów kasuje sowite wynagrodzenie. Bo przecież przeciętny Polak niejedną zabawę przy ognisku z gitarą i kielichem przeżył i wie, że to czysta przyjemność z żadną praca nie mająca nic wspólnego. Nikt nie zastanawia się nad latami doskonalenia warsztatu, płacenia frycowego, inwestycji w instrumenty i sprzęt, w końcu wieloletniego mozołu, który zaprocentował bądź nie, w postaci renomy i marki w branży. Piszę tu zarówno o tych, których dużo w mediach i przedstawiać ich nikomu nie trzeba ale też o wykonawcach, którym klasy i umiejętności nie brakuje, choć z jakiś przyczyn sukcesu na większą skalę nie osiągnęli. Ci ostatni, często spragnieni gry i kontaktu z publicznością nie zważają na proponowane honorarium. Fakt - najczęściej mają stałą, "poważną" pracę, muzykowanie zaś (nawet jeżeli odbywają regularne próby), traktując jako zabawę, rozrywkę.

Czy to postawa zdrożna i szkodliwa? Dla mnie, wspomnianego kolegi i, pewien jestem, wielu artystów, tak. Który organizator, planujący kolejną imprezę, zarezerwuje w budżecie pieniądze na, chociażby, dobry koncert, mając swiadomość, że za kilka kufli, względnie miedziaków na tzw. zwrot kosztów, może wybierać z pięciu lokalnych grup (co z tego, że będzie marnie a słuchacze będą się męczyć razem z wykonawcami - atrakcję pt. "live" i tak się odhaczy)? Czy słuchacz doceni należycie występ lubianego wykonawcy, który zagra dla niego po raz któryś z rzędu na bezpłatnym festiwalu? Może doceni. Ale kiedy wykonawca przyjedzie do jego miasta po raz kolejny i będzie chciał za bilet 10 złotych, ten ze wzgardą odwróci się i zajmie miejsce w fotelu przed telewizorem. 

Żeby nie było wątpliwości: są przecież akcje, kiedy nikomu nie przyjdzie do głowy wyciągnąć ręki po tantiemy. Bardzo młodzi ludzie muszą się ograć, opierzyć - śmiesznym byłoby, gdyby młokosy, po roku przygody z muzyką żądali sowitych sum za swoje występy. To sytuacje jasne, bezdyskusyjne. Chciałbym po prostu, żeby bardziej doświadczeni muzycy, artyści częściej mówili "nie" - we własnym dobrze pojętym interesie.

Tomek Staszczyk

Odcinek 1. Nauczyciel - powołanie, czy zawód?
Odcinek 2. Syf
Odcinek 3. Nie ma jak szkoła
Odcinek 4. Pochwała lenistwa i nudy
Odcinek 5. Krótko o piciu i ogłupianiu
Odcinek 6. O mękach słuchania (niektórych)
Odcinek 7. Zalety porannego piwa (bezalkoholowego)
Odcinek 8. O zwycięskich porażkach
Odcinek 9. O piosenkach refleksyjno - okołopatriotycznych
Odcinek 10. Lato jeszcze trwa...
Odcinek 11. Koniec świata
Odcinek 12. Dopalacze złe i dobre
Odcinek 13. Taka jest prawda
Odcinek 14. O przesładzaniu
Odcinek 15. Ciepła posadka
Odcinek 16. Rehabilitacja jaj
Odcinek 17. O klątwie martyrologią zwanej
Odcinek 18. Dwa upadki
Odcinek 19. Ważne dylematy
Odcinek 20. O tym, że niekoniecznie trzeba mieć dzieci
Odcinek 21. Sposoby oczekiwania na wiosnę
Odcinek 22. Media (kiepsko) rządzą
Odcinek 23. Motokretyni i nie tylko
Odcinek 24. O szkolnym ogłupianiu
Odcinek 25. O paradoksie
Odcinek 26. Festyn
Odcinek 27. Kalisz jest trudny
Odcinek 28. Wielka rzecz

« poprzednia		następna »