Ocena użytkowników: / 4
SłabyŚwietny 

ACTA (Anti-counterfeiting trade agreement) to „umowa handlowa dotycząca zwalczania obrotu towarami podrobionymi między Unią Europejską i jej Państwami Członkowskimi, Australią, Kanadą, Japonią, Republiką Korei, Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, Królestwem Marokańskim, Nową Zelandią, Republiką Singapuru, Konfederacją Szwajcarską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki” - czytamy we wstępie umowy.

W skrócie: ideą ACTA jest ściganie przestępstw internetowych, nadużyć, piractwa, w tym nielegalny obrót towarami (na podstawie domniemania). Porozumienie ma pozwalać rządom na intensywną walkę z piractwem, nawet do tego stopnia, że mogą zostać naruszone podstawowe prawa swobód obywatelskich. Generalny inspektor ochrony danych osobowych, Wojciech Wiewiórkowski w opinii, którą wysłał do resortu administracji i cyfryzacji, napisał: „Podpisanie i ratyfikacja konwencji ACTA są niebezpieczne dla praw i wolności określonych w konstytucji”. Internauci boją się, że ACTA ograniczy wolność słowa w sieci, stąd też tak wiele protestów w internecie.

Na facebooku powstało wiele stron skupiających przeciwników ACTA. Największa pod względem fanów „Nie dla ACTA - nie zgadzam się na podpisanie umowy przez Polskę” ma już ponad 360 tys. osób, „Nie dla ACTA w Polsce” - 170.837, „Komentarz usunięty przez ACTA” - 145.237, a liczby te stale rosną. Internauci organizują się i mają zamiar wziąć udział w demonstracjach i manifestacjach na terenie całej Polski. Wiele popularnych stron, które jako pierwsze padną po wejściu w życie ACTA, jak: kwejk.pl, demotywatory.pl, joemonster.org, protestują wygaszając swoje strony, pokazując tym samym, jak wkrótce internet może wyglądać.

A co na to rząd?

Mimo tak licznych protestów w sieci (na uwagę zasługuje szybka reakcja!) Polska ma zamiar podpisać ACTA 26 stycznia w Japonii. Po poniedziałkowej (23.01) naradzie premiera z ministrem administracji i cyfryzacji, Michałem Bonim oraz ministrem kultury, Bogdanem Zdrojewskim (zabrakło tylko Ministra Spraw Zagranicznych – Radosława Sikorskiego) zapadła decyzja o złożeniu podpisu pod międzynarodową umową ACTA. Nie pomogły także protesty w postaci ataków hakerskich na strony rządowe: tymczasowo zostały wyłączone strony premiera, sejmu, ministerstwa sprawiedliwości, abw, mon (niektóre nie działają do tej pory).

Warto podkreślić, że nie są to protesty przeciw ochronie praw własności, ale temu, w jaki sposób ochrona ta ma się odbywać. ACTA daje możliwość swobodnej interpretacji przepisów, a co za tym idzie nadużyć.

"1. Nie ma np. zapisu o możliwości „blokowania” stron internetowych, gdyby ktoś usiłował na nich łamać prawa autorskie. Ale jest przepis, który blokowanie umożliwia: art. 8, który mówi, że państwa powinny zagwarantować, aby sąd cywilny, do którego ktoś zgłosi się ze skargą na naruszenie praw autorskich, mógł „wydać nakaz stronie trzeciej”, zapobiegający naruszaniu własności intelektualnej (definicji „strony trzeciej” brak, może chodzić o dostawcę internetu).

2. Art. 12 przypomina z kolei niesławne „aresztowanie publikacji” w celu zabezpieczenia powództwa. Oto zobowiązuje się państwa do wdrożenia „szybkich i skutecznych środków tymczasowych” w stosunku do „strony trzeciej”, w celu „uniemożliwienia naruszenia jakiegokolwiek prawa własności intelektualnej”. W polskim prawie naruszeniem własności intelektualnej będzie np. zamieszczenie na Facebooku ulubionych wierszy Miłosza czy Szymborskiej. Albo przerobionego twórczo obrazu, jeśli od śmierci jego autora upłynęło mniej niż 70 lat. Sąd w ramach „szybkiego i skutecznego środka tymczasowego” zablokuje albo konto owego „pirata”, albo cały Facebook, bo bywa na nim więcej takich kradzieży. W dodatku taki „środek tymczasowy” powinien być możliwy do zastosowania „bez wysłuchania drugiej strony”. W polskich warunkach taki "środek tymczasowy" może trwać nawet kilkanaście lat, co pokazuje historia filmu "Witajcie w życiu" o korporacji Amway.

3. Nie dość na tym: przewidziano też obowiązek zagwarantowania, by w procesach cywilnych można było orzec nakaz „konfiskaty lub innego przejęcia kontroli nad podejrzanymi (...) narzędziami związanymi z naruszeniem”. Łatwo sobie wyobrazić, że za „narzędzie” można uznać np. serwer internetowy. I „przejąć nad nim kontrolę”.

4. Do tego dochodzą nie do końca jasne przepisy o odszkodowaniach (art. 9). Nie ma pewności, czy można by ich dochodzić od operatorów internetowych, których usługi zostaną wykorzystane do łamania praw autorskich. Taka groźba mogłaby skłonić operatorów do szpiegowania internautów, by w porę wyłapać naruszenia i uniknąć płacenia odszkodowania. Marzą o tym organizacje zarządzające prawami autorskimi.

5. Jest też niezwykle pojemny przepis (art. 27) zobowiązujący państwa do wprowadzenia w środowisku cyfrowym „doraźnych środków zapobiegających naruszeniom i odstraszających od dalszych naruszeń”. I przepisy zobowiązujące dostawcę usług internetowych do przekazania właścicielowi praw autorskich danych internauty, „którego konto zostało użyte do domniemanego naruszenia”. Bez nakazu sądu czy prokuratury. A także danych „dowolnej osoby zaangażowanej w jakikolwiek aspekt domniemanego naruszenia” (art. 11).”

źródło: http://wyborcza.pl/1,75968,11020315,ACTA_jak_bomba__tomowa.html?utm_source=Facebook&utm_medium=SM&utm_campaign=FB_Gazeta_Wyborcza#ixzz1kNRo8Gyf

Poniżej publikujemy filmi, który w przystępny sposób wyjaśni o co w ACTA chodzi:




d-w.pl

« poprzednia		następna »