Ocena użytkowników: / 1
SłabyŚwietny 

Wigilia, z łacińskiego czuwanie, czyli potocznie „dzień przed”, w odniesieniu do świąt Bożego Narodzenia przybiera w Polsce formę jedynego w swoim rodzaju wyjątkowego święta choć świętem nie jest. Jak spędzamy ten dzień wszyscy wiemy, bo wiedzieć musimy, o co przez wieki troszczyły i troszczą się nadal nasze babcie, matki, żony i kochanki. Jak to wygląda w innych krajach Europy? Spójrzmy! 

Najbliżej nam, z typowo polską wigilią, co nie powinno dziwić, do krajów ościennych, z którymi łączy nas wspólny słowiański lub kulturowo-religijny mianownik. Na Litwie, Słowacji i Czechach zwieńczeniem tego dnia jest uroczysta, spożywana w rodzinnym gronie kolacja, prezenty przynosi św. Mikołaj czy Jezusek, a po kolacji wspólnie słucha się lub śpiewa kolędy. Kolacja wigilijna wielką estymą cieszy się również wśród wyznawców prawosławia. Cerkiew obchodzi święta kościelne według kalendarza juliańskiego, więc Ukraińcy, Rosjanie czy też Białorusini zasiadają do tradycyjnej kolacji dopiero 6 stycznia. Znamiennym jest to, że między innymi na Ukrainie i w Czechach wigilia to również dzień, w którym wspomina się zmarłych członków rodziny i nieobce są wtedy wyprawy na groby bliskich.

Zupełnie inną drogą poszły kraje anglosaskie. W Anglii i Walii pojęcie wigilii w naszym znaczeniu generalnie nie istnieje, a świętuje się 25 grudnia, czyli Boże Narodzenie. Ciekawostką jest to, że dla współczesnych Szkotów wigilia i całe święta Bożego Narodzenia to nowość. Przez blisko 400 lat obchody świąt były przez Kościół Szkocki zakazane. W przywróconych w latach 60. ubiegłego wieku świętach, znaleziono miejsce dla tzw. Sowans Night, wieczoru poprzedzającego Boże Narodzenie, podczas którego pali się dla „symbolicznego oczyszczenia” gałęzie jarzębiny. Wigilijny wieczór w katolickiej Irlandii to przede wszystkim późnowieczorna msza oraz zwyczaj zapalania w oknach świec.

W sąsiadującej z Anglią, przez kanał La Manche, Francji, choć przywiązuje się wielką wagę do świąt Bożego Narodzenia, pomija się zupełnie tradycję wigilijną. Kolację, o ile się tu taką organizuje, ogranicza się zaledwie do rodzinnego przyjęcia. Natomiast wigilia jest bardzo popularna w Niemczech, a tradycje jej obchodzenia zależą od danego landu. Święta Bożego Narodzenia nad Renem zaczynają się 24 grudnia uroczystą kolacją. Choć nasi zachodni sąsiedzi podczas wigilii nie poszczą, to jednak wieczerza w porównaniu z naszą wygląda o wiele skromniej. Do tradycyjnych potraw zalicza się pieczone kiełbaski i sałatkę kartoflaną.  

Różnie podchodzi się do wigilii w państwach basenu śródziemnomorskiego. Na przykład Hiszpanie w dniu tym spotykają się na ulicy, organizując kolorowe festyny oraz parady, które w rytm ludowej muzyki docierają do miejscowej stajenki. Wieczór natomiast, to uroczysta kolacja spędzana w rodzinnym gronie, zwieńczona pasterką. Zupełnie inaczej ten dzień traktują Włosi. Wigilia to dla nich jedynie trochę bardziej od innych uroczysta kolacja. Kultywowana jest za to tradycja spotkań wigilijnych na placu Świętego Piotra na Watykanie, gdzie wieczorem odsłaniana jest szopka betlejemska. Wśród  mieszkańców Hellady wigilia to domena dzieci. Od rana młodzi Grecy kolędują po domach, otrzymując, za swój trud słodycze i suszone owoce. Natomiast wieczór wigilijny starsi Grecy spędzają z przyjaciółmi poza domem, wybierając najczęściej bary, kluby czy restauracje.

W surowej Skandynawii Boże Narodzenie to również czas wyjątkowy i szczególny. Norwegowie wigilię rozpoczynaj wyprawą na uroczystą mszę świętą, by po powrocie zasiąść do kolacji o takim samym charakterze. Wieczór wigilijny kończą wspólnym śpiewaniem piosenek świątecznych oraz tańcami przy choince. W sąsiedniej Szwecji punktem kulminacyjnym wigilii jest uroczysty obiad, który serwuje się dopiero po obejrzeniu w TV programu prezentującego klasyczne filmy Walta Disneya. Jouluaatto, jak nazywana jest w Finlandii wigilia, zaczyna się śniadaniem, na które podaje się ryżową zupę mleczną, w której można odnaleźć jeden, oznaczający szczęście w nadchodzącym roku, migdał. W południe fińska telewizja nadaje tradycyjne przemówienie burmistrza Turku, historycznej stolicy Finlandii. Na uroczystej, bynajmniej nie postnej, kolacji serwowane są dania o dziwnie dla nas brzmiących nazwach: joulukinkku tammelalaisittain, väskynäkräämi, kirjolohi, jauheliha-kaalilaatikko, maksaloora, sinappikastike, itp. Można śmiało powiedzieć, że w świętowaniu Bożego Narodzenia najdalej posunęli się Duńczycy. Wigilia rozpoczyna się dla nich już w wigilię wigilii, kiedy to na wzór naszego „opłatka”, organizują spotkania z znajomymi i krewnymi, z którymi podczas świąt się nie zobaczą. Właściwą wigilię zaczynają natomiast kolacją, a kończą świąteczną wyprawą do kościoła, w celu posłuchania świątecznej muzyki i kolęd. 


Eustachy Śliski





Źródła:
wikipedia
www.babyboom.pl
www.twojaeuropa.pl
www.finlandia.blox.pl
www.swedenabroad.com

« poprzednia		następna »