Ocena użytkowników: / 1
SłabyŚwietny 

Kępno

Miasto położone w dolinie rzeki Niesobu, na Wysoczyźnie Wieruszowskiej leży na pograniczu, dwóch historycznych regionów: Śląska i Wielkopolski. Kępno przez stulecia związane było z ziemią rudzką, a po wzroście znaczenia Wielunia, z ziemią wieluńską. Obecnie należy do województwa wielkopolskiego i jest stolicą powiatu i gminy.

Najstarsze ślady osadnictwa w rejonie Kępna sięgają epoki brązu. Dowodem tego jest cmentarzysko kultury łużyckiej na Górce Wiatrakowej, odkryte podczas prac wykopaliskowych. W średniowieczu na tych terenach stanął obronny gród, który według dokumentów z końca XIII wieku, nosił dwie nazwy: „Campno” i „Langenfurt”. Pierwsza nazwa to oczywiście łacińska forma obecnej nazwy miasta. Druga nazwa „Długi Bród” świadczy o wpływie niemieckiego osadnictwa na tym terenie i lokacji Kępna w połowie XIII wieku na prawie niemieckim. Przywołana powyżej pierwsza pisemna wzmianka związana jest ze spotkaniem w kępińskim grodzie księcia wielkopolskiego Przemysła II, z księciem gdańskim Mściwojem. Zawarli oni, tu nad Niesobem „układ na przeżycie”, dzięki któremu po bezpotomnej śmierci Mściwoja, książę wielkopolski odziedziczył Pomorze Gdańskie. Pozostałościami ówczesnego Kępna jest zapewne grodzisko zwane obecnie Kopcem, a to znamienne dla dziejów Polski wydarzenie upamiętniać ma umieszczony pod grodziskiem głaz.

Jak zmienna potrafić być fortuna przekonało się Kępno w średniowieczu. Będąc miastem królewskim kwitło i rozwijało się. Jednak w 1365 roku król Kazimierz Wielki oddał miasto w ręce swojego sprzymierzeńca i wiernego sługi Wierzbięty z Paniewic. W prywatnych rękach, zmieniając często właścicieli, miasto podupadało aż w końcu utraciło prawa miejskie. Ponowna lokacja Kępna odbyła się w roku 1661 a przywilej lokacyjny na prawie magdeburskim wydał starosta wieluński Adam Biskupski. W tym czasie, to nowo powstałe miasto stało się wielonarodowym tyglem, bogatym różnorodnością kultur i tradycji.

Z ogarniętego wojnami religijnymi Śląska przybyli tu niemieccy protestanci, tworząc liczny zbór. W roku 1718 w okresie prześladowań religijnych na mocy nakazu sądowego został zburzony budynek kościoła ewangelickiego oraz przykościelne zabudowania. Odbudowywano kościół ewangelicki w Kępnie dwukrotnie. Pierwszy budynek spłonął w pożarze w 1854 roku. Drugi budynek kościoła ewangelickiego, którego strzelistą wierzę zegarową możemy podziwiać konsekrowano w październiku 1863 roku. Do czasów obecnych zachował się również cmentarz ewangelicki. Jest to bez wątpienia jedno z najpiękniejszych miejsc w Kępnie. Na szczególną uwagę zasługują misterne klasycystyczne i neogotyckie nagrobki, grobowce oraz cmentarna kaplica.

W ślad za protestantami napływała do Kępna ludność żydowska. Otrzymała ona w maju 1676 roku przywilej osiedleńczy, który przyczynił się szybkiego rozwoju i bogacenia się diaspory żydowskiej w Kępnie. W latach 1814-1815 wzniesiono tu na miejscu drewnianej, zbudowanej w 1689 roku, nową murowaną klasycystyczną synagogę. Budynek wykonany według projektu śląskich architektów Fryderyka Wilhelma i Karola Fryderyka Schefflerów uzyskał miano największej bożnicy w Wielkopolsce. Dwukrotnie odnawiana, służyła mniejszości żydowskiej do czasu II wojny światowej. Niedaleko rynku odnaleźć możemy wzniesiony w roku 1837 budynek szkoły gminy żydowskiej.

W czasie kiedy w Kępnie powstawała synagoga i kościół ewangelicki, właściciel miasta, Marcin Konstanty Olszowski po swoim szczęśliwym powrocie spod Wiednia, w roku 1684 ufundował kościół parafialny. W miejscu starego kościoła na początku XX wieku pobudowano nowy, który konsekrowano w październiku 1911 roku. Do neobarokowego kościoła pw. Św. Marcina przeniesiono XVIII - wieczny ołtarz główny oraz chrzcielnicę w kształcie anioła dźwigającego czarę barokową. Wnętrze kościoła wzbogaca też charakterystyczny prospekt organowy. Ciekawostką jest czerwony ornat uszyty z materiału namiotu tureckiego wezyra, będący pamiątką po wiedeńskiej wyprawie właściciela Kępna.

Po wstąpieniu na tron Polski elektorów saskich, zaistniała potrzeba szybkiej komunikacji pomiędzy Warszawą a Dreznem. Zorganizowano szlak pocztowy, na którym znalazło się Kępno. Gdzie istniał budynek pierwotnej poczty, trudno ustalić, wiadomo natomiast, że obecny neorenesansowy gmach poczty, wbudował latach 1888-1889 na własny rachunek, budowniczy Otto Weber. Tuż obok znajduje się wzniesiony w 1897 roku budynek remizy strażackiej z urządzoną wewnątrz izbą pamięci.

Wielkie piętno na Kępnie odcisnął okres rozbiorów i trudno tu mówić o negatywnych stronach bytności na tych terenach Prusaków. W roku 1846 wznieśli w rynku miasta nowy klasycystyczny gmach ratusza. Położony na środku rynku wraz z gmachem sądu wybudowanym w 1835 roku oraz przyległymi kamienicami stanowi zwarty czworobok na środku kępińskiego rynku. Walory architektoniczne miasta uzupełniają cztery pierzeje rynku, a także kilka zachowanych XVIII - wiecznych kamienic na przyległych ulicach.

Prusacy, ziemie które przejęli po Kongresie Wiedeńskim, poddali gruntownym reformom, dbając o ich rozwój. W roku 1872 zbudowali linię kolejową łączącą pruską część Wieruszowa, Podzamcze z Oleśnicą. Dwa lata później rozpoczęli budowę linii kolejowej łączącej Poznań z Kluczborkiem. W miejscu przecięcia się tych dwóch linii, z dala od centrum miasta wybudowali unikatowy na skalę Polski i nie tylko, dwupiętrowy dworzec kolejowy. Przy linii kolejowej w sąsiedniej wsi Krążkowy wzniesiono wieżę ciśnień. Na początku XX wieku wybudowano w Kępnie, według projektu wrocławskiego inżyniera Mestla, zakład wodociągowy. Powstała wtedy górująca nad okolicą wieża ciśnień, która stała się charakterystycznym punktem orientacyjnym dla mieszkańców Kępna, oraz stacja pomp. Neogotycki budynek stacji wzniesiono stosując konstrukcje szkieletową zwaną "murem pruskim".

Źródla :

⁃ wikipedia

⁃ Piotr Sobolewski „ Przewodnik turystyczny po Wielkopolsce” wyd. Edytor 2009

⁃ www.kepno.wlkp.cba.pl

⁃ www.um.kepno.pl

Dodaj do:

              

Komentarze  

 

0 #1 2010-02-11 14:57

brawo dla autora !!

Cytować

 

 

+1 #2 2010-03-18 18:47

Bardzo mi się podoba ta strona. Jestem zadowolona z tych informacji.Mieszkam w kępnie i warto czasem poczytać sobie o nim.. Co było kiedyś.. Jest to ciekawe.. Ale Zbyt dużo szczegółów .. Powinny być same konkrety.. Ale nawet tak jak jest to jest bardzo fajnie i ciekawie.. Polecam ! ;-))

Cytować

 

 

+1 #3 2010-03-29 11:43

Świetne, lubię jak ktoś drąży temat i pisze o rzeczach powszechnie znanych w sposób ciekawy. Diabeł tkwi w szczegółach.

Cytować

 

Odśwież komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.

Dodaj komentarz

Komentarze użytkowników portalu są ich osobistymi opiniami i świadczą jedynie o mądrości lub głupocie wprowadzających je osób. Dziennik Wielkopolski nie ponosi za nie jakiejkolwiek odpowiedzialności.

Dziennik Wielkopolski nie chce usuwać żadnych z komentarzy zamieszczonych przez czytelników, ale daje sobie prawo i obowiązek do takiego zachowania, jeśli komentarze będą obraźliwe lub będą propagować przemoc - szczególnie jeśli będą łamać prawo.

Niestosowne też jest umieszczanie jakiejkolwiek reklamy w treści komentarzy. DW będzie takie wpisy usuwać.

Imię (obowiązkowe)

Odśwież

Wyślij

Skasuj

JComments